عضو شوید وارد شوید
برگزاری اولین همایش انجمن ققنوس

پیشگیری ۱۶ شهریور ۱۳۹۴

انجمن حمایت از بیماران سوخته(ققنوس) اقدام به برگزاری اولین همایش عمومی اعضا و خیرین نمود . این همایش با حضور مسئولینی از وزارت بهداشت , مجمع خیرین سلامت , مراکز تحقیقات سوختگی استانها , اعضای انجمن سوختگی ورزشکاران و هنرمندان در تاریخ ۱۶ شهریورماه ۱۳۹۳ در سالن آمفی تاتر بیمارستان حضرت فاطمه ( س) برگزار شد. همایش ابتدا با سخنرانی دکتر فاطمی ، رئیس هیات مدیره انجمن خیریه حمایت از بیماران سوخته آغاز و درادامه دکتر دهمرده ایی ، رئیس بیمارستان سوانح سوختگی شهید مطهری به ایراد سخنانی پرداختند سپس اجرای دو دکلمه توسط خانم علاالدینی، عضو فعال انجمن و یکی از دختران شین آباد خوانده شد و در ادامه سخنرانی مهندس غنیان از مجمع خیرین سلامت و بعد از ان اجرای پانلی با موضوع الویت بندی نیازهای پیشگیری، درمان و بازتوانی در سوختگی با حضور دوتن از بیماران سوخته ، مددکاران و سرپرستاران بیمارستانهای سوختگی در تهران ، اصفهان ، کرمان ، مشهد ، رشت انجام شد.

در پایان برنامه لوحی مزین به نام مبارک خداوند از طرف آقای صیقلی ( به نمایندگی از خیرین ) به دکتر فاطمی ( به نمایندگی از طرف انجمن حمایت از بیماران سوخته ) اهدا شد . پیام دکتر فاطمی رئیس انجمن ققنوس دوستان عزیز، همکاران محترم، اعضای گرامی اولین همایش عمومی انجمن حمایت از بیماران سوخته در تاریخ ۱۶ شهریور ماه ۱۳۹۴برگزار گردید . اطلاع رسانی از طریق ارسال پیامک و ایمیل به افرادی که قبلا فرم عضویت را تکمیل نموده بودند، شبکه های اجتماعی و فضای مجازی ، هماهنگی با بیمارستانها و مراکز تحقیقات سوختگی استانها و همچنین برقراری ارتباط و دعوت از اشخاص حقیقی و حقوقی نظیر معاونت امور سازمانهای مردم نهاد وزارت بهداشت ، مجمع خیرین سلامت ، هنرمندان، ورزشکاران و … انجام گرفت. به سهم خودم و بیش از آن به نمایندگی از طرف بیماران سوخته که امیدوارم انجمن نماینده شایسته و صادقی برای آنان باشد، از همه مجریان عزیز و سخت‌کوش اولین همایش و نیز از همه شرکت کنندگان محترم تشکر می نمایم . امیدوارم گام اول تاثیری مثبت هرچند کوچک در بهبود وضعیت سوختگی کشور داشته باشد. بدیهی است قدمهای اول، کوتاه و آهسته خواهد بود، اما مطمئن هستم با توفیق خداوند به همه اهداف عالی و انسانی خویش دست خواهیم یافت. زمان به ما خواهد آموخت چگونه گام برداریم، کجا قدم بگذاریم، به چه شانه هایی تکیه کنیم و دست کدام افراد را به مهر بفشاریم.

بیمار باید از سوختگی خود جدا شده و به عنوان فردی مفید در جامعه مورد حمایت قرار گیرد. حمایت از بیمار سوخته نباید فقط به زمان بستری محدود شود و بعد از ترخیص نیز باید ادامه یابد. بازگشت بیمار به خانواده، کار و اجتماع نیاز به برنامه ای مدون و متولی مشخص دارد (مثلا واحد مددکاری بیمارستانهای سوختگی با دریافت نیروی انسانی و بودجه کافی می توانند امور مربوط به پیگیری درمان و حمایت طولانی مدت از بیماران سوختگی را عهده دار شوند ) .     اسکان همراهان بیمار در تمامی مراکز به ویژه بیمارستان های ریفرال به عنوان یک مشکل جدی مطرح است و از این رو حمایت از خانواده بیمار امری ضروری است.     سوختگی ناتوان کننده و پر هزینه است، جهت دادن خیرین برای استفاده بهتر ازمنابع مالی در بهبود وضعیت سوختگی کشور مهم است. خوشحالم که دلهای ما به هم نزدیکتر و توان مان مضاعف گردید. از همه می خواهم موضوع سوختگی، پیشگیری از آن، کمک به درمان بیماران، تجهیز بیمارستانهای سوختگی و حمایت از بیماران سوخته برای بازگشت به خانواده، کار و اجتماع را فراموش نکنند. مهم نیست به صورت فردی، به بیمار کمک شود، به انجمن یاری رسانده شود یا مستقیما به بیمارستانها، مهم اینست که باری از شانه های ناتوان سوختگی کشور برداشته شود،آنگاه انجمن به اهداف خود دست یافته است. به امید روزهای بهتر برای همه مردم ایران، خصوصا کاهش آمارسوختگی و کاهش آلام جسمی و روحی بیماران سوخته .

در این همایش پی بردیم:     شیوع سوختگی بالاست و لازم است برای پیشگیری اقدامات اساسی انجام پذیرد .     مشکلات در سراسر کشور یکسان و حرفها از اصفهان و کرمان و مشهد و رشت و تهران خیلی به هم شبیه است.     بیماران به ما گفتند حمایت های روانی و پذیرش افراد سوخته در خانواده، جامعه و محیط کار مهمترین مشکل آنها بوده است. ضروری به نظر می رسد که ویزیت و مشاوره و پیگیری توسط روانشناسان بالینی جزیی از درمان مدون بیماران سوخته قرار گیرد.     استانداردهای درمان نیاز به بازنگری جدی دارند و استفاده از روشهای نوین الزامی است.     علی رغم اجرای طرح سلامت، بسیاری از پانسمان ها، پمادها و تجهیزات مورد استفاده برای بیماران سوخته تحت پوشش بیمه قرار ندارد و هزینه های درمان سوختگی سرسام آور است، از این رو وضعیت فعلی اصلاحات زیادی را می طلبد.     بیمارستانها و بخشهای سوختگی با کمبود تجهیزات، نیروی آموزش دیده و قوانین حمایتی روبرو هستند و باید در این زمینه وزارت بهداشت و خیرین اقدامات جدی و مناسبی انجام دهند.


با ققنوس همراه شوید: